اربعين از رازهای هستی

 خصوصيت عدد چهل و اسرار نهفته در آن براى ما روشن نيست. البته چه بسا، با توجه به ويژگى ‏هاى انسان، «چهل بار» تكرار يك رفتار پسنديده موجب  ملكه  معنوى و تعميق آن رفتار و قابليت نزول فيض خاص خداوند مى ‏شود. در فرهنگ اسلامى هم عدد چهل (اربعين) جايگاه ويژه اى دارد. چله نشينى براى رفع حاجات، حفظ كردن چهل حديث، اخلاص چهل صباح، كمال عقل در چهل سالگى، دعا براى چهل مؤمن، از اين نمونه هاست.آمده است که چون حضرت موسي (ع) را قابل استماع کلام بي واسطه خداوند ميکردند  چهل روز به خلوت فرستادند و خداوند فرمود: «… و اذا واعدنا موسي اربعين ليله »

پيامبر حکيم (ص) فرمود:« من اخلص لله اربعين يوماً فجر الله ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه»: هر كس چهل روز فقط براى خداوند تعالى اخلاص داشته باشد چشمه های خداوند ورزد حكمت را از قلبش بر زبانش جارى مى‏ سازد.»صاحب مرصاد العباد، عارف نامي نجم الدين شيرازي نيز گفته است: "و عدد اربعين را خاصيتي است در استکمال چيزها که اعداد ديگر را نيست." چنانکه در حديث صحيح  آمده است:ان خلق احدکم بجمع في بطن امه اربعين يوما ثم يکون علقه مثل ذلک. به اربعين صباحا کرد و از اين نوع بسيار است."

                               اربعين در فرهنگ عاشورا 

 در فرهنگ عاشورا، اربعين به چهلمين شب شهادت حسين بن علي(ع) گفته ميشود که مصادف با روز بيستم ماه صفر است. از سنتهاي مردمي گرامي داشت چهلم مردگان است، که به ياد عزيز فوت شده خويش، خيرات و صدقات ميدهند و مجلس ياد بود  بر پا ميکنند، در روز بيستم صفر نيز، شيعيان، مراسم سوگواري عظيمی را در کشورها و شــــهرهاي مختلف به ياد عاشوراي حسيني بر پا ميکنند. عاشقان و پيروان آن امام، در سحال اســـــرار اربعين به ذکر پرداخته و  باران اشکبار  چشم خويش را با مظلوميت حسين و يارانش پيوند مي زنند. اين راه، راه تداوم عشق است و بي گمان هيچگاه بي رهرو نخواهد بود.

                                       نخستين اربعين

در نخستين اربعين شهادت امام حسين (ع)، جابر بن عبدالله انصاري و عطيه عوفي موفق به زيارت تربت و قبر سيد الشهدا شدند. بنا به برخي نقلها، در همان اربعين، کاروان اسراي اهل بيت (ع) دربازگشت از شام و سر راه مدينه، از کربلا گذشتند و با جابر ديدار کردند. البته برخي از مورخان نيز آن را نفي کرده و نپذيرفته اند، از جمله مرحوم محدث قمي در «منتهي الامال» دلايلي ذکر ميکند که ديدار اهل بيت از کربلا در اربعين اول نبوده است. به هر حال، تکريم اين روز و احياي خاطره غمبار عاشورا، رمز تداوم شعور عاشورايي در زمانهاي بعد بوده است.

جابر بن عبدالله انصاری صحابه ای والا مقام است در میان خیل عشاق امام حسین (ع) و برای او فخر مباهات او همین مدال افتخار کافیست که نخستین زائر قبر امام حسین (ع) اوست و هنگامه این وصال نیز چهلمین روز شهادت شهدای کربلاست.

عطیه عوفی می گوید:به همراه جابر برای زیارت امام حسین(ع) از مدینه خارج شدیم.هنگامی که به کربلا رسیدیم جابر کنار فرات رفت و غسل نمود و جامعه ای به تن کرد و بدن خود را معطر نمود.قدم از قدم بر نمی داشت مگر آنکه ذکر خدا می گفت.هنگامی که به کنار قبر مطهر رسیدیم خطاب به من گفت که:دست مرا بر روی قبر بگذار.من نیز این کار را نمودم.در این هنگام غش کرد و به روی قبر افتاد.مقداری آب بر رویش زدم هنگامی که به هوش آمد سه بار ترنم نمود:یا حسین.یا حسین.یا حسین...

                              امام حسین بن علی علیه السّلام فرمود:

چشمان هر کس که در مصیبتهای ما قطره ای اشک بریزد، خداوند او را در بهشت جای می دهد.